Είναι απαραίτητο να είμαστε ενημερωμένοι για τις σύγχρονες εξελίξεις στον τομέα της παραγωγής τροφίμων.
Στα επόμενα 20 χρόνια ένα τεχνολογικό κύμα θα φέρει επανάσταση στην αποτελεσματικότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε όλο τον κόσμο.
Μέχρι το 2050 ο ανθρώπινος πληθυσμός θα φτάσει τα 10 δις. Που σημαίνει ότι θα χρειαζόμαστε την διπλάσια ποσότητα τροφής απ ότι παράγεται σήμερα.
Θα δούμε τις αγροτικές καινοτομίες που έρχονται και θα μας βοηθήσουν να φτάσουμε εκεί.
Η βιομηχανία αναπτύχθηκε πολύ τα τελευταία χρόνια. Πριν από 100 χρόνια έμοιαζε με αυτό. Σήμερα μοιάζει μ’ αυτό και αύριο θα μοιάζει κάπως έτσι.
Αυτές οι αλλαγές επέτρεψαν σε πολλούς να ασχοληθούμε με άλλα πράγματα. Το 1900 10,9 εκατ. Εργάτες γης παρήγαγαν τρόφιμα για 76 εκατ. ανθρώπους. Σήμερα μόνο 6,5 εκατ. εργάτες ταιζουν 321,4 εκατ. Αμερικανών.
Δυο παράγοντες είναι υπεύθυνοι γι αυτή την αύξηση της παραγωγικότητας: οι μηχανές και η διαθεσιμότητα του ηλεκτρισμού.
Σήμερα οι καινοτομίες στον άμεσο ορίζοντα περιλαμβάνουν αυτόνομους συλλέκτες
Βρετανοί ερευνητές δημιούργησαν έναν που συλλέγει φράουλες σε διπλάσια ταχύτητα από τον άνθρωπο. Η πρόκληση θα είναι να δημιουργηθούν ρομποτικοί συλλέκτες που να μπορούν να εναλλάσονται σε διαφορετικές καλλιέργειες.
Ρομπότ ή drones που μπορούν με ακρίβεια να απομακρύνουν ζιζάνια ή να ψεκάζουν στοχευμένα με ζιζανιοκτόνα, χρησιμοποιώντας 90% λιγότερα χημικά από συμβατικούς ψεκαστήρες.
Για τις οργανικές καλλιέργειες θα μπορούν να εξολοθρεύουν τα ζιζάνια με λειζερ. Αυτό θα είχε μεγάλο αντίκτυπο. Υπολογίζεται ότι 20-40% της παγκόσμιας παραγωγής καταστρέφεται από εχθρούς και ασθένειες.
Μικροσκοπικοι αισθητήρες και κάμερες θα παρακολουθούν την ανάπτυξη των καλλιεργειών και θα ειδποιούν τους αγρότες στα κινητά τους αν υπάρχει πρόβλημα ή όταν θα είναι η κατάλληλη στιγμή για συγκομιδή.
Το BoniRob μπορεί να πάρει δείγμα εδάφους, να το υγροποιήσει και να αναλύσει το pH και τα επίπεδα φωσφόρου, σε πραγματικό χρόνο.
Σαν απόδειξη των δυνατοτήτων αυτής της αυτόνομης γεωργικής τεχνολογίας, ερευνητές σχεδιάζουν να καλλιεργήσουν και να συγκομίσουν ένα ολόκληρο εκτάριο κριθαριού εξ ολοκλήρου χωρίς καμία ανθρώπινη επέμβαση.
Εταιρείες ήδη έχουν αρχίσει να εμπορεύονται λογισμικά που αναλύουν υπέρυθρες εικόνες από drones για να βρίσκουν ασθενή φυτά.
Μετά, σαν ένα πραγματικό παιχνίδι «sim-αγρότη» ο παραγωγός ειδοποιείται όταν διαγνωσθεί προβληματική περιοχή.
Η τεχνητή νοημοσύνη θα βελτιώσει την ικανότητα του συστήματος να διαφοροποιείται ανάμεσα σε διαφορετικές καλλιέργειες και εχθρούς που τις απειλούν.
Μια άλλη εταιρεία έχει συμβόλαιο με 100 πιλότους ελαφρών αεροσκαφών που είναι εφοδιασμένα με κάμερες και συλλέγουν δεδομένα πάνω από μεγάλες φάρμες σε όλη τη χώρα.
Για ακόμη μεγαλύτερο εύρος το PlanetLabs διαθέτει ένα στόλο από δορυφόρους που παίρνουν εβδομαδιαία φωτογραφίες από το διάστημα που βοηθούν στην παρακολούθηση των καλλιεργειών.
Άλλες εταιρείες δημιουργούν λογισμικά αναλύσεων για να λειτουργούν σαν αγροδιαχειριστικά συστήματα, επιτρέποντας σε παραγωγούς όλων των μεγεθών να διαχειριστούν αυτό το τσουνάμι των δεδομένων.
Άλλη εταιρεία συνδυάζει πληροφορίες από πολλές φάρμες σε μια γιγάντια δεξαμενή για να δίνει στα μέλη της τη δύναμη των παρατηρήσεων σε μεγάλη κλίμακα που παραδοσιακά ήταν διαθέσιμη μόνο σε γιγαντιαίες γεωργ. επιχειρήσεις.
Οι κάθετες φάρμες είναι κατά βάση αποθήκες με σειρές από υδροπονικά συστήματα όπου καλλιεργούνται φυλλώδη λαχανικά. Ξεφυτρώνουν στις πόλεις σε όλο τον κόσμο όπου η φρέσκια παραγωγή και οι αγροί είναι σπάνια.
Το βασικό εμπόδιο εδώ είναι το ενεργειακό κόστος και το αποτέλεσμα είναι να επηρεάζει το περιβάλλον. Το πλεονέκτημα είναι ότι ο τεχνητός φωτισμός και το ελεγχόμενο κλίμα επιτρέπει στις καλλιέργειες να αναπτύσσονται μέρα-νύχτα, όλο το χρόνο, παράγοντας σημαντικά υψηλότερη σοδειά ανά τετραγωνικό απ ότι σε εξωτερική καλλιέργεια.
Για την ώρα, μόνο ακριβά φυλλώδη λαχανικά όπως το μαρούλι – ή βότανα όπως ο βασιλικός- έχουν αποδεδειγμένο κέρδος στο σύστημα κάθετης καλλιέργειας.
Και η κριτική είναι ακόμη στο αν τελικά είναι περιβαλλοντικά φιλική τεχνική.
Μια πιθανή λύση είναι η χρήση μπλε και ερυθρού μήκους κύματος φωτός για βελτιστοποίηση της φωτοσύνθεσης και προώθηση της ανάπτυξης – μια τεχνική που έχει ελεγχτεί από ερευνητές σε πειραματική υπόγεια φάρμα σε καταφύγια κάτω από το Λονδίνο.
Μια άλλη προηγμένη τεχνική εσωτερικής γεωργίας στοχεύει στη δημιουργία ενός καταλόγου κλιμάτων ώστε θερμοκρασία και υγρασία να ρυθμίζονται για να προσομοιάζουν σε τοπικό επίπεδο, ιδανικές συνθήκες για καλλιέργειες που κανονικά θα προέρχονταν από όλο τον κόσμο.
Αυτή είναι μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουν το θέμα των «τροφικών μιλίων». Όταν προιόντα στέλνονται σε όλο τον κόσμο, δημιουργούνται ανώφελα εκπομπές CO2.
Kοίτα πού καλλιεργούνται κάποια από αυτά που τρως για να καταλάβεις πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι αυτό.
Τα εκατομμύρια των ανθρώπων που μπαίνουν στη μεσαία τάξη ζητούν δεκάδες εκατομμυρίων κιλών επιπλέον κρέατος. Αυτές οι ιδέες στοχεύουν να αξιοποιήσουν στα μέγιστα κάθε ζώο.
Στις αγελάδες βάζουν έξυπνα κολλάρα που παρακολουθούν αν είναι άρρωστες ή αν κινούνται αρκετά, που είναι σημάαδι γονιμότητας.
Ερευνητές αναλύουν την ανάσα των αγελάδων. Οι κετόνες και σουλφίδια στην εκπνοή αναδεικνύουν πιθανά προβλήματα με το διαιτολόγιο του ζώου.
Θερμικές κάμερες εντοπίζουν φλεγμονές μαστών για να παρέχουν γρήγορη θεραπεία και να αποτρέπουν μαστίτιδες, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της κτηνοτροφίας.
3-D κάμερες μετρούν το βάρος και τη μυική μάζα των ζώων για να πωλούνται στην καλύτερη κατάσταση.
Εταιρείες έχουν αρχίσει να τοποθετούν μικρόφωνα πάνω από χοίρους για να ανιχνεύουν βήχα ώστε να δώσουν αγωγή 12 μέρες νωρίτερα από πριν. Λιγότερα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται αν λιγότερα ζώα αρρωσταίνουν και για λιγότερες μέρες.
Και ένα σύστημα με τρεις κάμερες , που ανέπτυξαν Βέλγοι ερευνητές, παρακολουθούν τις κινήσεις χιλιάδων πουλερικών για να αναλύουν τη συμπεριφορά τους και να διαγιγνώσκουν πάνω από 90% πιθανών προβλημάτων.
Μια στατιστική που είναι διαφωτιστική: η κατανάλωση ιχθυοκαλλιεργειών έχει υπερβεί την κατανάλωση βοοειδών. Ερευνητές εργάζονται για να αυξήσουν τους τύπους των ψαριών που εκτρέφονται.
Ιχθυοκαλλιεργητές αναπτύσσουν τεχνητά οικοσυστήματα που μιμούνται συνθήκες ωκεανού ώστε εκτροφεία ψαριών αλμυρού νερού να φτιάχνονται στη στεριά.
Αυτό θα επέτρεπε σε εκατομμύρια ανθρώπους στην ενδοχώρα να απολαμβάνουν φρέσκα ψάρια αντί να καταναλώνουν κατεψυγμένα ψάρια που αλιεύτηκαν ή εκτράφηκαν και πρέπει να σταλούν χιλιάδες μίλια μακριά σε φορτηγά ψυγεία που χρησιμοποιούν πολλή ενέργεια.
Το πιο εντυπωσιακό σχετικά με τις πειραματικές φάρμες ψαρών είναι ότι πρόκειται για κλειστό σύστημα που χρησιμοποιεί δημιουργικά τρεις ομάδες βακτηρίων, με διαφορετικούς τρόπους, ώστε δεν δημιουργεί απόβλητα, αλλά αυτοτροφοδοτείται και με ενέργεια.
6:49 Είναι παγκοσμίως η πιο βιώσιμη παραγωγή ψαριών. Το σύστημα είναι ολοκληρωτικά σε περιέκτες. Δεν υπάρχει αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Δεν υπάρχουν απόβλητα.
Τα απόβλητα είναι το μεγάλο πρόβλημα με τις υδατοκαλλιέργειες σήμερα.
7:02 Αυτή η επαναστατική τεχνική θα μπορούσε να είναι σημαντική για την προστασία ειδών στη φύση, όπως ο πληθυσμός του τόννου που εξαντλείται γρήγορα χωρίς να μειώνεται η όρεξη των εραστών του σούσι.
7:13 Άλλη μια ευφυής ιδέα μια εταιρεία στην Καλιφόρνια είναι τα πελετς πρωτεινούχας ιχθυοτροφής, φτιαγμένα από το σώμα βακτηρίων που μεγαλώνουν καταναλώνοντας μεθάνιο, οξυγόνο και άζωτο.
Ο οργανισμός UN’s Food and Agriculture υπολογίζει ότι 2 δισεκ. Άνθρωποι καταναλώνουν έντομα σαν μέρος της διατροφής τους.
«τρώω έντομα σαν αυτό γιατί παρέχουν τροφή. Τρέφουν το σώμα, δεν έχουν λίπος και έχουν ποολλά καλά συστατικά. Αν τρως αυτά συνέχεια, σπάνια θα αρρωστήσεις.»
Τα έντομα είναι από τις πιο φτηνές, θρεπτικές και περιβαλλοντικά φιλικές πηγές πρωτεΐνης.
Έτσι, υπάρχει μια αυξητική τάση να βρούμε τρόπους να τα ενσωματώσουμε στα τρόφιμά μας που να μπορούν να προωθηθούν εμπορικά χωρίς να απωθούν τους καταναλωτές.
Κάποια παραδείγματα είναι σκόνη πρωτεΐνης και αλεύρι από έντομα. Αλλά ακόμη κι αν τα έντομα δεν καταφέρουν να φτάσουν στο πιάτο μας, ακόμη μπορούν να βοηθήσουν πολύ στη διατροφή των ζώων.
Στην άλλη άκρη της εναλλακτικής πηγής πρρωτείνης είναι το εργαστηριακά κατασκευασμένο κρέας. Το 2013 φτιάχτηκε το πρώτο χαμπουργκερ από μυικά κύταρα που αναπτύχθηκαν σε εργαστήριο στην Ολλανδία, και ακολούθησε κεφτές από άλλη εταιρία στην Καλιφόρνια. Αυτοί οι τίτλοι ελκύουν το μάτι, αλλά το κόστος παραγωγής πρέπει να μειωθεί πολύ πριν αγοράζουμε συνθετικό κρέας σε σημαντικές ποσότητες.
«Είναι καλύτερο για το περιβάλλον. Και χρειαζόμαστε λιγότερους πόρους για να το παράγουμε ώστε να μπορέσουμε να θρέψουμε ολόκληρο τον πλανήτη. Και πιθανόν να κοιτάμε τότε πίσω στο χρόνο σαν ένα βάρβαρο γεγονός το ότι σκοτώναμε ζώα σε τέτοιο βαθμό, για την δική μας κατανάλωση κρέατος.
Η ανθρώπινη επιβίωση στη γη αναγκαστικά μας οδήγησε στο να χρησιμοποιήσουμε και να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας. Μερικές από τις πιο δυνατές καινοτομίες στοχεύουν στο να λύσουν προβλήματα που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε. Καθώς αλλάζουν τα κλιματικά μοντέλα και αυξάνεται ο ανθρώπινος πληθυσμός , η προοπτική της έλλειψης τροφίμων γίνεται όλο και περισσότερο πιθανή. Είναι μια απειλή που ακόμη και η ανάπτυξη εκατομμυρίων αυτόνομων ρομποτ-αγροτών μάλλον δεν θα λύσει.
Εκεί όμως όπου οι μηχανές που έφτιαξε ο άνθρωπος μπορεί να αποτύχουν, βακτηριακές μηχανές μπορεί να επιτύχουν, φτάνοντας μας στην τεχνολογία που μπορεί να φέρει μεγάλες αυξήσεις στην παραγωγή των καλλιεργειών: γενετική τροποποίηση.
Επιστημονικές τεχνικές (CRISPR, genomic selection, and SNP) τώρα επιτρέπουν την επεξεργασία απλών γραμμάτων μέσα σε ένα γονίδιο. Αντίθετα από άλλες μεθόδους γενετικών χειρισμών, όπως η διαγονική μετάλλαξη που έκανε μη ελεγχόμενες αλλαγές σε μεγάλες περιοχές του DNA, CRISPR- ένα σύστημα επεξεργασίας γονιδίων επαναχρησμοποιούμενο από βακτήρια – πλησιάζει περισσότερο στη μίμηση της τυχαίας μετάλλαξης. Αυτή η διαδικασία είναι σημαντική για την προσαρμογή στο περιβάλλον,την φυσική επιλογή και την εξέλιξη τελικά. Αν και αυτό το γεγονός από μόνο του δεν μαλακώνει τους κατακριτές των GMO, τεχνικές υψηλής ακρίβειας όπως ο CRISPR μπορούν να απαλύνουν τις ανησυχίες γα την υγεία και το περιβάλλον που έχουν φέρει σημαντικές μειώσεις σε εμπορικές επενδύσεις. Αλλά δεν κάθονται όλοι στην άκρη.
Δύο μεγάλες εταιρείες DuPont and Syngenta έχουν χρησιμοποιήσει γενετική επιλογή για να αναπτύξουν δυο νέα ανθεκτικά στην ξηρασία καλαμπόκια AQUAmax and Artesian
Επίσης, στο NextGen Cassava project από το πανεπιστήμιο του Cornell σε συνεργασία με ερευνητικά ινστιτούτα σε όλη την Αφρική, έχουν στόχο να αυξήσουν το βαθμό της γενετικής βελτίωσης στο cassava ώστε να ξεκλειδώσουν όλες οι δυνατότητες της καλλιέργειας που είναι τόσο σημαντική για την διατροφική ασφάλεια και τη ζωή στην Αφρική.
Βελτιώνοντας γενετικά και άλλες καλλιέργειες που δεν έχουν τροποποιηθεί ακόμη θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση παραγωγής όπως στο στο κεχρί και yams πχ.
Το ρύζι, μια από τις σημαντικότερες παγκοσμίως καλλιέργειες, έχει φτάσει το όριο παραγωγής - δηλαδή για χρόνια τώρα η μέγιστη παραγωγή που μπορεί να δώσει πχ ένα εκτάριο, δεν έχει αυξηθεί.
Το C4 Rice Project — μια μαζική παγκόσμια συνεργασία ανάμεσα σε 18 εργαστήρια βιολογίας σε 4 ηπείρους , προσπαθεί να το αλλάξει αυτό. Στόχος τους είναι να τροποποιήσουν γενετικά ένα στέλεχος ρυζιού ώστε να φωτοσυνθετική του διεργασία να μοιάζει με το καλαμπόκι, που θεωρητικά θα μπορούσε να αυξήσει την απόδοσή του κατά 50%.
Και βέβαια δεν είναι μόνο οι καλλιέργειες. Φυλές χοίρων έχουν τροποιηθεί ώστε να είναι ανθεκτικές σε μια ασθένεια που στοιχίζει 600 εκατ. δολλάρια το χρόνο στους Αμερικανούς εκτροφείς.
Αν και είναι δύσκολο να προβλέψεις πιο από αυτά τα επιτεύγματα θα έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στην παραγωγή τροφίμων, θα πρέπει να τα παρακολουθήσουμε όλα. Η χρήση των γενετικών τεχνολογιών αναπόφευκτα θα αποδειχτεί σημαντική για την αντιμετώπιση της φαινομενικά ανυπέρβλητης πρόκλησης του διπλασιασμού με βιώσιμο τρόπο της παγκόσμιας παροχής τροφής
Τα καλά νέα είναι ότι μερικοί από τους πιο δημιουργικούς επιστήμονες, μηχανικούς, αγρότες και εφευρέτες, δουλεύουν για λύσεις σε αυτό το πρόβλημα, ακόμη και αυτή τη στιγμή.
The future of farming and agriculture
Στα επόμενα 20 χρόνια ένα τεχνολογικό κύμα θα φέρει επανάσταση στην αποτελεσματικότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε όλο τον κόσμο.
Μέχρι το 2050 ο ανθρώπινος πληθυσμός θα φτάσει τα 10 δις. Που σημαίνει ότι θα χρειαζόμαστε την διπλάσια ποσότητα τροφής απ ότι παράγεται σήμερα.
Θα δούμε τις αγροτικές καινοτομίες που έρχονται και θα μας βοηθήσουν να φτάσουμε εκεί.
Η βιομηχανία αναπτύχθηκε πολύ τα τελευταία χρόνια. Πριν από 100 χρόνια έμοιαζε με αυτό. Σήμερα μοιάζει μ’ αυτό και αύριο θα μοιάζει κάπως έτσι.
Αυτές οι αλλαγές επέτρεψαν σε πολλούς να ασχοληθούμε με άλλα πράγματα. Το 1900 10,9 εκατ. Εργάτες γης παρήγαγαν τρόφιμα για 76 εκατ. ανθρώπους. Σήμερα μόνο 6,5 εκατ. εργάτες ταιζουν 321,4 εκατ. Αμερικανών.
Δυο παράγοντες είναι υπεύθυνοι γι αυτή την αύξηση της παραγωγικότητας: οι μηχανές και η διαθεσιμότητα του ηλεκτρισμού.
Σήμερα οι καινοτομίες στον άμεσο ορίζοντα περιλαμβάνουν αυτόνομους συλλέκτες
Βρετανοί ερευνητές δημιούργησαν έναν που συλλέγει φράουλες σε διπλάσια ταχύτητα από τον άνθρωπο. Η πρόκληση θα είναι να δημιουργηθούν ρομποτικοί συλλέκτες που να μπορούν να εναλλάσονται σε διαφορετικές καλλιέργειες.
Ρομπότ ή drones που μπορούν με ακρίβεια να απομακρύνουν ζιζάνια ή να ψεκάζουν στοχευμένα με ζιζανιοκτόνα, χρησιμοποιώντας 90% λιγότερα χημικά από συμβατικούς ψεκαστήρες.
Για τις οργανικές καλλιέργειες θα μπορούν να εξολοθρεύουν τα ζιζάνια με λειζερ. Αυτό θα είχε μεγάλο αντίκτυπο. Υπολογίζεται ότι 20-40% της παγκόσμιας παραγωγής καταστρέφεται από εχθρούς και ασθένειες.
Μικροσκοπικοι αισθητήρες και κάμερες θα παρακολουθούν την ανάπτυξη των καλλιεργειών και θα ειδποιούν τους αγρότες στα κινητά τους αν υπάρχει πρόβλημα ή όταν θα είναι η κατάλληλη στιγμή για συγκομιδή.
Το BoniRob μπορεί να πάρει δείγμα εδάφους, να το υγροποιήσει και να αναλύσει το pH και τα επίπεδα φωσφόρου, σε πραγματικό χρόνο.
Σαν απόδειξη των δυνατοτήτων αυτής της αυτόνομης γεωργικής τεχνολογίας, ερευνητές σχεδιάζουν να καλλιεργήσουν και να συγκομίσουν ένα ολόκληρο εκτάριο κριθαριού εξ ολοκλήρου χωρίς καμία ανθρώπινη επέμβαση.
Εταιρείες ήδη έχουν αρχίσει να εμπορεύονται λογισμικά που αναλύουν υπέρυθρες εικόνες από drones για να βρίσκουν ασθενή φυτά.
Μετά, σαν ένα πραγματικό παιχνίδι «sim-αγρότη» ο παραγωγός ειδοποιείται όταν διαγνωσθεί προβληματική περιοχή.
Η τεχνητή νοημοσύνη θα βελτιώσει την ικανότητα του συστήματος να διαφοροποιείται ανάμεσα σε διαφορετικές καλλιέργειες και εχθρούς που τις απειλούν.
Μια άλλη εταιρεία έχει συμβόλαιο με 100 πιλότους ελαφρών αεροσκαφών που είναι εφοδιασμένα με κάμερες και συλλέγουν δεδομένα πάνω από μεγάλες φάρμες σε όλη τη χώρα.
Για ακόμη μεγαλύτερο εύρος το PlanetLabs διαθέτει ένα στόλο από δορυφόρους που παίρνουν εβδομαδιαία φωτογραφίες από το διάστημα που βοηθούν στην παρακολούθηση των καλλιεργειών.
Άλλες εταιρείες δημιουργούν λογισμικά αναλύσεων για να λειτουργούν σαν αγροδιαχειριστικά συστήματα, επιτρέποντας σε παραγωγούς όλων των μεγεθών να διαχειριστούν αυτό το τσουνάμι των δεδομένων.
Άλλη εταιρεία συνδυάζει πληροφορίες από πολλές φάρμες σε μια γιγάντια δεξαμενή για να δίνει στα μέλη της τη δύναμη των παρατηρήσεων σε μεγάλη κλίμακα που παραδοσιακά ήταν διαθέσιμη μόνο σε γιγαντιαίες γεωργ. επιχειρήσεις.
Οι κάθετες φάρμες είναι κατά βάση αποθήκες με σειρές από υδροπονικά συστήματα όπου καλλιεργούνται φυλλώδη λαχανικά. Ξεφυτρώνουν στις πόλεις σε όλο τον κόσμο όπου η φρέσκια παραγωγή και οι αγροί είναι σπάνια.
Το βασικό εμπόδιο εδώ είναι το ενεργειακό κόστος και το αποτέλεσμα είναι να επηρεάζει το περιβάλλον. Το πλεονέκτημα είναι ότι ο τεχνητός φωτισμός και το ελεγχόμενο κλίμα επιτρέπει στις καλλιέργειες να αναπτύσσονται μέρα-νύχτα, όλο το χρόνο, παράγοντας σημαντικά υψηλότερη σοδειά ανά τετραγωνικό απ ότι σε εξωτερική καλλιέργεια.
Για την ώρα, μόνο ακριβά φυλλώδη λαχανικά όπως το μαρούλι – ή βότανα όπως ο βασιλικός- έχουν αποδεδειγμένο κέρδος στο σύστημα κάθετης καλλιέργειας.
Και η κριτική είναι ακόμη στο αν τελικά είναι περιβαλλοντικά φιλική τεχνική.
Μια πιθανή λύση είναι η χρήση μπλε και ερυθρού μήκους κύματος φωτός για βελτιστοποίηση της φωτοσύνθεσης και προώθηση της ανάπτυξης – μια τεχνική που έχει ελεγχτεί από ερευνητές σε πειραματική υπόγεια φάρμα σε καταφύγια κάτω από το Λονδίνο.
Μια άλλη προηγμένη τεχνική εσωτερικής γεωργίας στοχεύει στη δημιουργία ενός καταλόγου κλιμάτων ώστε θερμοκρασία και υγρασία να ρυθμίζονται για να προσομοιάζουν σε τοπικό επίπεδο, ιδανικές συνθήκες για καλλιέργειες που κανονικά θα προέρχονταν από όλο τον κόσμο.
Αυτή είναι μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουν το θέμα των «τροφικών μιλίων». Όταν προιόντα στέλνονται σε όλο τον κόσμο, δημιουργούνται ανώφελα εκπομπές CO2.
Kοίτα πού καλλιεργούνται κάποια από αυτά που τρως για να καταλάβεις πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι αυτό.
Τα εκατομμύρια των ανθρώπων που μπαίνουν στη μεσαία τάξη ζητούν δεκάδες εκατομμυρίων κιλών επιπλέον κρέατος. Αυτές οι ιδέες στοχεύουν να αξιοποιήσουν στα μέγιστα κάθε ζώο.
Στις αγελάδες βάζουν έξυπνα κολλάρα που παρακολουθούν αν είναι άρρωστες ή αν κινούνται αρκετά, που είναι σημάαδι γονιμότητας.
Ερευνητές αναλύουν την ανάσα των αγελάδων. Οι κετόνες και σουλφίδια στην εκπνοή αναδεικνύουν πιθανά προβλήματα με το διαιτολόγιο του ζώου.
Θερμικές κάμερες εντοπίζουν φλεγμονές μαστών για να παρέχουν γρήγορη θεραπεία και να αποτρέπουν μαστίτιδες, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της κτηνοτροφίας.
3-D κάμερες μετρούν το βάρος και τη μυική μάζα των ζώων για να πωλούνται στην καλύτερη κατάσταση.
Εταιρείες έχουν αρχίσει να τοποθετούν μικρόφωνα πάνω από χοίρους για να ανιχνεύουν βήχα ώστε να δώσουν αγωγή 12 μέρες νωρίτερα από πριν. Λιγότερα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται αν λιγότερα ζώα αρρωσταίνουν και για λιγότερες μέρες.
Και ένα σύστημα με τρεις κάμερες , που ανέπτυξαν Βέλγοι ερευνητές, παρακολουθούν τις κινήσεις χιλιάδων πουλερικών για να αναλύουν τη συμπεριφορά τους και να διαγιγνώσκουν πάνω από 90% πιθανών προβλημάτων.
Μια στατιστική που είναι διαφωτιστική: η κατανάλωση ιχθυοκαλλιεργειών έχει υπερβεί την κατανάλωση βοοειδών. Ερευνητές εργάζονται για να αυξήσουν τους τύπους των ψαριών που εκτρέφονται.
Ιχθυοκαλλιεργητές αναπτύσσουν τεχνητά οικοσυστήματα που μιμούνται συνθήκες ωκεανού ώστε εκτροφεία ψαριών αλμυρού νερού να φτιάχνονται στη στεριά.
Αυτό θα επέτρεπε σε εκατομμύρια ανθρώπους στην ενδοχώρα να απολαμβάνουν φρέσκα ψάρια αντί να καταναλώνουν κατεψυγμένα ψάρια που αλιεύτηκαν ή εκτράφηκαν και πρέπει να σταλούν χιλιάδες μίλια μακριά σε φορτηγά ψυγεία που χρησιμοποιούν πολλή ενέργεια.
Το πιο εντυπωσιακό σχετικά με τις πειραματικές φάρμες ψαρών είναι ότι πρόκειται για κλειστό σύστημα που χρησιμοποιεί δημιουργικά τρεις ομάδες βακτηρίων, με διαφορετικούς τρόπους, ώστε δεν δημιουργεί απόβλητα, αλλά αυτοτροφοδοτείται και με ενέργεια.
6:49 Είναι παγκοσμίως η πιο βιώσιμη παραγωγή ψαριών. Το σύστημα είναι ολοκληρωτικά σε περιέκτες. Δεν υπάρχει αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Δεν υπάρχουν απόβλητα.
Τα απόβλητα είναι το μεγάλο πρόβλημα με τις υδατοκαλλιέργειες σήμερα.
7:02 Αυτή η επαναστατική τεχνική θα μπορούσε να είναι σημαντική για την προστασία ειδών στη φύση, όπως ο πληθυσμός του τόννου που εξαντλείται γρήγορα χωρίς να μειώνεται η όρεξη των εραστών του σούσι.
7:13 Άλλη μια ευφυής ιδέα μια εταιρεία στην Καλιφόρνια είναι τα πελετς πρωτεινούχας ιχθυοτροφής, φτιαγμένα από το σώμα βακτηρίων που μεγαλώνουν καταναλώνοντας μεθάνιο, οξυγόνο και άζωτο.
Ο οργανισμός UN’s Food and Agriculture υπολογίζει ότι 2 δισεκ. Άνθρωποι καταναλώνουν έντομα σαν μέρος της διατροφής τους.
«τρώω έντομα σαν αυτό γιατί παρέχουν τροφή. Τρέφουν το σώμα, δεν έχουν λίπος και έχουν ποολλά καλά συστατικά. Αν τρως αυτά συνέχεια, σπάνια θα αρρωστήσεις.»
Τα έντομα είναι από τις πιο φτηνές, θρεπτικές και περιβαλλοντικά φιλικές πηγές πρωτεΐνης.
Έτσι, υπάρχει μια αυξητική τάση να βρούμε τρόπους να τα ενσωματώσουμε στα τρόφιμά μας που να μπορούν να προωθηθούν εμπορικά χωρίς να απωθούν τους καταναλωτές.
Κάποια παραδείγματα είναι σκόνη πρωτεΐνης και αλεύρι από έντομα. Αλλά ακόμη κι αν τα έντομα δεν καταφέρουν να φτάσουν στο πιάτο μας, ακόμη μπορούν να βοηθήσουν πολύ στη διατροφή των ζώων.
Στην άλλη άκρη της εναλλακτικής πηγής πρρωτείνης είναι το εργαστηριακά κατασκευασμένο κρέας. Το 2013 φτιάχτηκε το πρώτο χαμπουργκερ από μυικά κύταρα που αναπτύχθηκαν σε εργαστήριο στην Ολλανδία, και ακολούθησε κεφτές από άλλη εταιρία στην Καλιφόρνια. Αυτοί οι τίτλοι ελκύουν το μάτι, αλλά το κόστος παραγωγής πρέπει να μειωθεί πολύ πριν αγοράζουμε συνθετικό κρέας σε σημαντικές ποσότητες.
«Είναι καλύτερο για το περιβάλλον. Και χρειαζόμαστε λιγότερους πόρους για να το παράγουμε ώστε να μπορέσουμε να θρέψουμε ολόκληρο τον πλανήτη. Και πιθανόν να κοιτάμε τότε πίσω στο χρόνο σαν ένα βάρβαρο γεγονός το ότι σκοτώναμε ζώα σε τέτοιο βαθμό, για την δική μας κατανάλωση κρέατος.
Η ανθρώπινη επιβίωση στη γη αναγκαστικά μας οδήγησε στο να χρησιμοποιήσουμε και να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας. Μερικές από τις πιο δυνατές καινοτομίες στοχεύουν στο να λύσουν προβλήματα που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε. Καθώς αλλάζουν τα κλιματικά μοντέλα και αυξάνεται ο ανθρώπινος πληθυσμός , η προοπτική της έλλειψης τροφίμων γίνεται όλο και περισσότερο πιθανή. Είναι μια απειλή που ακόμη και η ανάπτυξη εκατομμυρίων αυτόνομων ρομποτ-αγροτών μάλλον δεν θα λύσει.
Εκεί όμως όπου οι μηχανές που έφτιαξε ο άνθρωπος μπορεί να αποτύχουν, βακτηριακές μηχανές μπορεί να επιτύχουν, φτάνοντας μας στην τεχνολογία που μπορεί να φέρει μεγάλες αυξήσεις στην παραγωγή των καλλιεργειών: γενετική τροποποίηση.
Επιστημονικές τεχνικές (CRISPR, genomic selection, and SNP) τώρα επιτρέπουν την επεξεργασία απλών γραμμάτων μέσα σε ένα γονίδιο. Αντίθετα από άλλες μεθόδους γενετικών χειρισμών, όπως η διαγονική μετάλλαξη που έκανε μη ελεγχόμενες αλλαγές σε μεγάλες περιοχές του DNA, CRISPR- ένα σύστημα επεξεργασίας γονιδίων επαναχρησμοποιούμενο από βακτήρια – πλησιάζει περισσότερο στη μίμηση της τυχαίας μετάλλαξης. Αυτή η διαδικασία είναι σημαντική για την προσαρμογή στο περιβάλλον,την φυσική επιλογή και την εξέλιξη τελικά. Αν και αυτό το γεγονός από μόνο του δεν μαλακώνει τους κατακριτές των GMO, τεχνικές υψηλής ακρίβειας όπως ο CRISPR μπορούν να απαλύνουν τις ανησυχίες γα την υγεία και το περιβάλλον που έχουν φέρει σημαντικές μειώσεις σε εμπορικές επενδύσεις. Αλλά δεν κάθονται όλοι στην άκρη.
Δύο μεγάλες εταιρείες DuPont and Syngenta έχουν χρησιμοποιήσει γενετική επιλογή για να αναπτύξουν δυο νέα ανθεκτικά στην ξηρασία καλαμπόκια AQUAmax and Artesian
Επίσης, στο NextGen Cassava project από το πανεπιστήμιο του Cornell σε συνεργασία με ερευνητικά ινστιτούτα σε όλη την Αφρική, έχουν στόχο να αυξήσουν το βαθμό της γενετικής βελτίωσης στο cassava ώστε να ξεκλειδώσουν όλες οι δυνατότητες της καλλιέργειας που είναι τόσο σημαντική για την διατροφική ασφάλεια και τη ζωή στην Αφρική.
Βελτιώνοντας γενετικά και άλλες καλλιέργειες που δεν έχουν τροποποιηθεί ακόμη θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση παραγωγής όπως στο στο κεχρί και yams πχ.
Το ρύζι, μια από τις σημαντικότερες παγκοσμίως καλλιέργειες, έχει φτάσει το όριο παραγωγής - δηλαδή για χρόνια τώρα η μέγιστη παραγωγή που μπορεί να δώσει πχ ένα εκτάριο, δεν έχει αυξηθεί.
Το C4 Rice Project — μια μαζική παγκόσμια συνεργασία ανάμεσα σε 18 εργαστήρια βιολογίας σε 4 ηπείρους , προσπαθεί να το αλλάξει αυτό. Στόχος τους είναι να τροποποιήσουν γενετικά ένα στέλεχος ρυζιού ώστε να φωτοσυνθετική του διεργασία να μοιάζει με το καλαμπόκι, που θεωρητικά θα μπορούσε να αυξήσει την απόδοσή του κατά 50%.
Και βέβαια δεν είναι μόνο οι καλλιέργειες. Φυλές χοίρων έχουν τροποιηθεί ώστε να είναι ανθεκτικές σε μια ασθένεια που στοιχίζει 600 εκατ. δολλάρια το χρόνο στους Αμερικανούς εκτροφείς.
Αν και είναι δύσκολο να προβλέψεις πιο από αυτά τα επιτεύγματα θα έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στην παραγωγή τροφίμων, θα πρέπει να τα παρακολουθήσουμε όλα. Η χρήση των γενετικών τεχνολογιών αναπόφευκτα θα αποδειχτεί σημαντική για την αντιμετώπιση της φαινομενικά ανυπέρβλητης πρόκλησης του διπλασιασμού με βιώσιμο τρόπο της παγκόσμιας παροχής τροφής
Τα καλά νέα είναι ότι μερικοί από τους πιο δημιουργικούς επιστήμονες, μηχανικούς, αγρότες και εφευρέτες, δουλεύουν για λύσεις σε αυτό το πρόβλημα, ακόμη και αυτή τη στιγμή.
No comments:
Post a Comment